Marc Henshall,

Nagrywanie perkusji: część 1 - Ustawienia oraz techniki mikrofonowe

Zestaw perkusyjny może być jednym z najtrudniejszych instrumentów do zarejestrowania. Wymaga on od perkusisty dużej cierpliwości i umiejętności, aby uzyskać doskonałe wyniki. Nie pozwólmy, aby ogrom pracy, który przed nami stoi, zniechęcił nas do tego zamierzenia, ponieważ wysiłek, jaki włożymy, może nagrodzić nas daleko bardziej indywidualnym charakterem niż jest to możliwe w przypadku użyciu oprogramowania lub automatu perkusyjnego.

W jaki sposób przechwycić znakomite brzmienie bębna

Opcji oraz różnych sposobów podejścia w tym temacie jest oczywiście całe mnóstwo, a doświadczony inżynier dźwięku będzie znać wiele technik mikrofonowych, z którymi zaznajomił się i które stosował przez wiele lat. W przypadku tych z was, którzy mają mniejsze doświadczenie, warto zacząć od kilku wypróbowanych i przetestowanych metod. Należy zacząć od nich, a następnie, w miarę zdobywania doświadczenia, nieco je modyfikować, aby uzyskiwane rezultaty były zgodne z oczekiwaniami.

Wprowadzenie do nagrywania zestawu perkusyjnego

Przygotowanie zestawu perkusyjnego do nagrywania

W przypadku wszystkich działań związanych z rejestrowaniem dźwięku, dobre wyniki zaczynają się już od samego źródła dźwięku. Gdy zestaw perkusyjny jest źle skonfigurowany oraz/lub nastrojony, uzyskane rezultaty mogą być rozczarowujące, bez względu na to, ile sztuczek zastosujemy w ustawieniu mikrofonów i technikach miksowania. Przed przystąpieniem do kolejnych kroków należy upewnić się, że zestaw perkusyjny oraz perkusista są w najlepszej kondycji.

Ustawienie i nastrojenie zestawu perkusyjnego jest prawdziwą umiejętnością. Osiągnięcie profesjonalnych wyników wymaga głębokiego zrozumienia charakteru stylu muzycznego oraz mechaniki zestawu perkusyjnego – w połączeniu z dobrym słuchem. Jeśli nie mamy pewności, że samodzielnie poradzimy sobie z tym trudnym zadaniem, gorąco zachęcamy do skonsultowania się z kimś, kto jest już z tym wszystkim obeznany. Przynajmniej dobrze rozeznajmy temat, zwracając uwagę na rodzaj naciągów bębnów i sposób ich strojenia. Jeśli nasze naciągi są stare, bębny mogą być bardzo trudne do nastrojenia. Tak więc w pierwszej kolejności powinniśmy rozważyć ich wymianę.

Przygotowanie zestawu perkusyjnego do nagrywania

Jeśli po wymianie i nastrojeniu naciągów nadal otrzymujemy nadmierne i niepożądane rezonanse, warto rozważyć zastosowanie specjalistycznych tłumików, takich jak na przykład „moongel”. Dodatkowe tłumiki powinny poradzić sobie z różnymi dodatkowymi rezonansami i są szczególnie użyteczne, jeśli preferujemy dość suche brzmienie perkusji. Natomiast, jeśli dźwięk naszych talerzy nie jest zadowalający, kontrola ich brzmienia jest bardzo trudna. Z tego też powodu lekcja dla perkusistów jest w tym temacie prosta: jeśli mamy ograniczony budżet na zestaw perkusyjny, najpierw zaopatrzmy się w dobre talerze perkusyjne.

Akustyka pomieszczenia

Gdy już jesteśmy zadowoleni z brzmienia zestawu perkusyjnego, kolejnym bardzo ważnym elementem wpływającym na ostateczne brzmienie nagranego materiału jest akustyka pomieszczenia. W tym przypadku stosowane są dwa różne podejścia: 1) Wykorzystanie naturalnej akustyki pomieszczenia i dokonanie nagrania z jej obecnością; 2) Opanowanie akustyki pomieszczenia i zastosowanie sztucznej przestrzeni na kolejnych etapach pracy z nagraniem.

Headley Grange

Headley Grange

1) Naturalna akustyka pomieszczenia

Nie ma wątpliwości, że najlepsze brzmienia perkusji są rejestrowane w pomieszczeniach o znakomitej akustyce. Zaskakujące może być to, że te pomieszczenia wcale nie muszą znajdować się w profesjonalnych studiach nagrań. Na przykład słynne nagranie perkusji na albumie „Led Zeppelin IV” zostało zarejestrowanie na 3-piętrowej klatce schodowej. Naturalny pogłos – uchwycony przy użyciu mikrofonów zwisających na klatce schodowej – został użyty do uzyskania ich charakterystycznego brzmienia stadionowego. Można to dobrze usłyszeć w utworze „When The Levee Breaks”.

Niezależnie od tego, czy zdecydujemy się wykorzystać naturalną akustykę, wszystko jest kwestią naszych osobistych upodobań, stylu muzycznego, a w niektórych przypadkach również – szczęścia. Na przykład, jeśli będziemy nagrywać perkusję w domu, rodzaj tego domu i wielkość pomieszczenia może mieć decydujące znaczenie. Niestety, większość akustyk pomieszczeń domowych jest daleka od zadowalających. Jeśli jednak mamy to szczęście i posiadamy przestrzeń o interesującym brzmieniu – nie bójmy się eksperymentować i wykorzystać akustykę tego pomieszczenia do dokonania nagrań.

2) Kontrola akustyki pomieszczenia

Jeśli, jak w przypadku większości z nas, akustyka naszego studia jest naturalnie mało inspirująca lub nawet szkodliwa dla nagrań – musimy zastanowić się nad jej opanowaniem, a nie wykorzystaniem jej podczas nagrywania. (Na przykład gładkie betonowe ściany w garażu). Ograniczając odbicia dźwięku przez wykorzystanie miękkich materiałów lub specjalnie zaprojektowanych zestawów pokojowych, możliwe jest odpowiednie zaadoptowanie akustyczne nawet najbardziej wymagających przestrzeni, w których będziemy rejestrowali dźwięk. Gdy zarejestrujemy dobrej jakości dźwięk bazowy, możemy później łatwo dodać sztuczny pogłos różnych pomieszczeń przy użyciu wtyczek programowych. To podejście zapewnia znacznie wyższy poziom kontroli i ma tę zaletę, że mamy możliwość kontroli akustyki wprowadzanej do nagrania, aż do końcowego etapu miksowania. Inaczej mówiąc, jeśli zmienimy zdanie na temat rodzaju użytego pogłosu, to po prostu możemy go bardzo łatwo zmodyfikować. Tego samego nie można powiedzieć o naturalnej akustyce, która została zarejestrowana na ścieżce.

Mikrofony

Zestaw perkusyjny jest już dobrze skonfigurowany, bębny są nastrojone, a pomieszczenie brzmi świetnie – nadszedł czas na ukoronowanie naszej ciężkiej pracy przy wykorzystaniu odpowiedniej techniki omikrofonowania. Ponownie, w zależności od różnych okoliczności, powinniśmy rozważyć dwa różne sposoby podejścia do tego zagadnienia.

1) Zestaw perkusyjny jako jednolite źródło dźwięku

Po kolei, to podejście działa tylko w przypadku znakomitego perkusisty oraz fantastycznej akustyki pomieszczenia. Koncepcja jest taka, że zestaw perkusyjny jest traktowany jako całość, a do jego zarejestrowania jest używana możliwie najmniejsza liczba mikrofonów. Zazwyczaj doświadczony inżynier dźwięku użyje tylko dwóch mikrofonów overhead z dodatkowym omikrofonowaniem werbla oraz bębna basowego. Podobnie jak w przypadku wspomnianego wcześniej przykładu z albumu Led Zeppelin, ta technika jest szczególnie efektywna do uchwycenia ataku oraz pełnego zakresu dynamiki zestawu perkusyjnego.

Jeśli zdecydujemy, że takie podejście jest dla nas właściwe, najlepiej zacząć omikrofonowanie od użycia mikrofonów overhead. Większość inżynierów dźwięku wykorzystuje do tego celu kilka mikrofonów pojemnościowych z dużą lub małą membraną i z takiej podstawy tworzy całe brzmienie. Szeroki zakres dynamiki oraz wysoka czułość mikrofonów pojemnościowych sprawiają, że mikrofony pojemnościowe są doskonałym wyborem do przechwytywania szerokiego zakresu częstotliwości oraz dynamiki zestawu perkusyjnego. Jeśli preferujemy łagodniej brzmiącą górę, wówczas warto też rozważyć alternatywne użycie mikrofonów wstęgowych.

Gdy ustawiamy mikrofony overhead w tym zastosowaniu, naszym celem jest uzyskanie dobrze zbalansowanego brzmienia całego zestawu perkusyjnego. Chociaż w takim przypadku nie ma żadnych dobrych ani złych sposobów na osiągnięcie tego, zrozumienie sposobu, w jaki talerze emitują dźwięk, może pomóc nam dokonać bardziej świadomego wyboru.

Talerze promieniują dźwięk w górę i w dół, podczas gdy hi-hat promieniuje dźwięk poziomo. Mając to na uwadze możemy wyobrazić sobie, jak można w prosty sposób – przesuwając overheady, uzyskać dobrze zbalansowany dźwięk między wszystkimi bębnami a talerzami. Zazwyczaj można uzyskać właściwie zbalansowany dźwięk całego zestawu perkusyjnego, gdy mikrofony overhead są umieszczone w odległości od dwóch do trzech metrów nad poziomem podłogi i nieco za lub przed zestawem perkusyjnym.

A/B lub X/Y - W przypadku konfiguracji overhead powinniśmy rozważyć dwie główne techniki mikrofonowe. Najczęściej wykorzystywana jest technika określana jako A/B. W tym przypadku dwa mikrofony są umieszczone z lewej oraz z prawej strony bębna basowego, co pozwala przechwycić też trochę więcej akustyki pomieszczenia z szerokim obrazem stereo. Druga technika jest określana jako X/Y. Ta technika sprawia mniej problemów z fazami sygnałów, ponieważ kapsuły mikrofonów znajdują się bliżej siebie, ale też mamy mniejszą kontrolę nad balansem i obrazem poszczególnych elementów zestawu. Możemy zauważyć, że technika X/Y działa lepiej w przypadku aplikacji z bliskim omikrofonowaniem, ale jest niezwykle ważne, aby nie bać się eksperymentowania w celu znalezienia dźwięku, który będzie dla nas najlepszy.

Technika mikrofonowa X/Y

(Ilustracja powyżej: ustawienie mikrofonów w konfiguracji stereo X/Y)

Jeśli jesteśmy zadowoleni z dobrze zbalansowanego brzmienia uzyskanego z mikrofonów overhead, możemy teraz dodawać mikrofony punktowe w celu zapewnienia możliwości lepszego zaznaczenia i poprawy brzmienia określonych instrumentów zestawu perkusyjnego. W praktycznie wszystkich przypadkach zechcemy dodać bębnowi basowemu większej energii, a równie często, dodatkowa ścieżka werbla pozwoli jeszcze bardziej sprecyzować jego brzmienie. Należy rozważyć użycie specjalnie zaprojektowanego mikrofonu bębna basowego, a także dynamicznego lub pojemnościowego mikrofonu do pokreślenia dźwięku werbla. Bliskie omikrofonowanie poszczególnych bębnów będzie bardziej dokładnie opisane w kolejnej technice, która to sprowadza się do bardziej chirurgicznego podejścia do rejestrowania zestawu perkusyjnego przez bliskie omikrofonowanie prawie każdego elementu zestawu.

2) Bliskie omikrofonowanie zestawu perkusyjnego

Podczas gdy minimalne podejście opisane wcześniej pozwala uzyskać czyste i dynamiczne brzmienie zestawu perkusyjnego, bliskie omikrofonowanie posiada niewątpliwe zalety i może być bardziej preferowane w przypadku niektórych gatunków muzyki. Bliskie omikrofonowanie zapewnia możliwość uzyskania bardziej indywidualnego brzmienia poszczególnych instrumentów, z zapewnieniem większej separacji między nimi oraz lepszej kontroli nad całością. Jeśli akustyka naszego pomieszczenia nie spełnia wymagań lub mamy perkusistę, który nie błyszczy w zakresie kontroli dynamiki – wówczas technika bliskiego omikrofonowania prawdopodobnie zapewni lepsze rezultaty.

Poniżej przedstawiono kilka przykładów, w jaki sposób omikrofonować każdy z elementów typowego zestawu perkusyjnego.

Overheady – również w tym przypadku najlepiej zacząć od ustawienia overheadów, które zapewnią bazę, na której będziemy tworzyć całe brzmienie zestawu perkusyjnego. W przypadku wielokanałowego rejestrowania dźwięku zestawu perkusyjnego z bliskim omikrofonowaniem możemy zauważyć, że overheady lepiej sprawdzają się, gdy znajdują się bliżej zestawu, niż było to w przypadku pierwszej techniki. Ponieważ w tym przypadku mikrofony overhead będą głównie wykorzystane do przechwycenia dźwięku talerzy, najlepiej umieścić je bezpośrednio nad zestawem perkusyjnym. W przypadku techniki X/Y opisanej wcześniej najlepsze wyniki osiągniemy, gdy overheady będą umieszczone bezpośrednio nad werblem, a każdy z mikrofonów będzie skierowany odpowiednio w lewą i prawą stronę. Technika X/Y zapewnia zgodność fazy sygnałów i jest szczególnie użyteczna, gdy korzystamy z wielu mikrofonów. Jeśli zdecydujemy się zastosować technikę A/B, musimy dokonać bardzo uważnego odsłuchu, aby nie pojawiły się problemy fazowe. Problemy z fazą sygnałów to cały odrębny temat, ale dotykając go w skrócie powinniśmy użyć przełącznika odwracającego fazę sygnału jednego kanału, jeśli nasz mikser lub interfejs audio na to pozwala. Musimy uważnie odsłuchać, które z ustawień zapewnia bardziej „pełne” lub „mocniejsze” brzmienie i wybrać to ustawienie. Jeśli jednak żadne z brzmień nie jest dobre, możemy mieć poważne problemy fazowe i wówczas powinniśmy dalej eksperymentować z rozmieszczeniem mikrofonów w celu uzyskania lepszych wyników.

Nagrywanie zestawu perkusyjnego

(Ilustracja powyżej: Mikrofony wielkomembranowe KSM44 użyte jako overheady w konfiguracji A/B.) 

Bęben basowy - ogromna większość bębnów basowych jest nagrywana przy użyciu mikrofonu dynamicznego, a najlepiej użyć do tego celu mikrofonu, który został zaprojektowany specjalnie do tego celu. Mikrofony dedykowane do omikrofonowania bębna basowego mają specjalnie ukształtowaną charakterystykę częstotliwościową, która najlepiej oddaje energię w paśmie niskich częstotliwości oraz atak bębnów basowych. Te mikrofony są też konstrukcyjnie przygotowane do obsługi bardzo wysokich poziomów ciśnienia akustycznego.

Technika omikrofonowania bębnów basowych jest bardzo różna w przypadku poszczególnych inżynierów dźwięku, a także w zależności od gatunku muzycznego. Ogólną zasadą jest umieszczenie mikrofonu w środku bębna basowego i skierowanie go w stronę uderzanego naciągu. To powoduje uzyskanie dynamicznego dźwięku z wyraźnym atakiem. Gdy mikrofon jest oddalany od uderzanego naciągu, a nawet znajdzie się za naciągiem rezonansowym, wyraźniej zaznaczają się niskie częstotliwości. Wielu inżynierów dźwięku stara się połączyć te dwa światy i równocześnie korzysta z tych dwóch technik w celu odpowiedniego zbalansowania ataku i niskich częstotliwości.

Rezonans - omikrofonowanie bębna basowego bardzo często wprowadza niepożądane rezonanse, które mogą być wyraźnie słyszane podczas odsłuchu zarejestrowanego materiału. Jeśli będziemy mieć z nimi do czynienia, spróbujmy umieścić poduszkę wewnątrz bębna basowego, aby wytłumić dzwonienie i zapewnić bardziej spójny dźwięk.

Rejestrowanie bębna basowego z mikrofonem poza bębnem

(Ilustracja powyżej: PGA52 ustawiony za bębnem basowym w celu uzyskania niskiego, głuchego dźwięku.)

Werbel -  znawcy nadal nie są zgodni, czy w przypadku werbla lepiej sprawdza się mikrofon dynamiczny czy pojemnościowy. Oznacza to, że wszystko zależy od stylu i upodobań.

Zdecydowanie najczęstszą techniką jest użycie dwóch mikrofonów: jednego umieszczonego nad werblem dla uzyskania dźwięku ‘uderzenia’ oraz drugiego umieszczonego pod werblem dla zapewnienia dźwięku ‘trzeszczenia’ sprężyn. I tutaj ponownie musimy przypomnieć, że w każdym przypadku, gdy do przechwytywania tego samego źródła dźwięku są użyte dwa mikrofony, mogą pojawić się problemy ze zgodnością fazy sygnałów. W przypadku werbla i dwóch tak ustawionych mikrofonów występuje zawsze przesunięcie w fazie między górą a dołem, tak więc będziemy musieli użyć przełącznika odwrócenia fazy na jednym z kanałów.

Porównując mikrofon dynamiczny z pojemnościowym w przypadku użycia ich wobec werbla większość osób przyznaje, że mikrofony dynamiczne lepiej przechwytują energię i fundamenty brzmienia z lepszą izolacją od innych bębnów. Z drugiej strony mikrofony pojemnościowe znacznie bardziej ujawniają subtelności w grze perkusisty i zapewniają więcej szczegółów w górnym paśmie, co przejawia się jaśniejszym i bardziej dynamicznym brzmieniem. Mikrofony pojemnościowe nie radzą sobie aż tak dobrze z bardzo wysokimi poziomami ciśnienia akustycznego w porównaniu do mikrofonów dynamicznych, tak więc w ich przypadku należy zwrócić szczególną uwagę na poziomy sygnałów i w razie potrzeby użyć tłumików (padów) sygnału, które są dostępne w mikrofonach lub przedwzmacniaczach.

W każdym przypadku mikrofon powinien być ustawiony blisko krawędzi naciągu werbla w celu uzyskania najlepszej struktury harmonicznej dźwięku, ale też w celu uniknięcia uderzania mikrofonu pałeczką. Gdy mówimy o odległości, umieszczenie mikrofonu w odległości około 10 cm od werbla i skierowanie go na jego środek zapewni uchwycenie pełnego brzmienia werbla z wyraźnym i mocnym atakiem.

Omikrofonowanie werbla

(Ilustracja powyżej: Mikrofon pojemnościowyKSM137 w przypadku werbla zapewni jasne brzmienie z dobrze zdefiniowanym atakiem.)

Półkotły (tom-tomy) - w rozważaniach na temat tom-tomów powinniśmy wrócić do naszego pierwszego minimalistycznego podejścia do omikrofonowania zestawu perkusyjnego, a przypomnijmy sobie, że tom-tomy są dość rzadko blisko omikrofonowane. Dzieje się tak, ponieważ jeśli mikrofony overhead zostaną ustawione w optymalny sposób, dźwięki tom-tomów powinny być wyraźnie słyszane i dobrze zbalansowane z dźwiękiem reszty zestawu. Jednakże w przypadku określonych gatunków muzycznych, szczególnie nowoczesnego rocka lub metalu – blisko omikrofonowane są wszystkie bębny, w tym tom-tomy.

Podobnie jak w przypadku werbla, użycie mikrofonu dynamicznego zapewni pełne i tłuste brzmienie z większą izolacją dźwięku sąsiednich bębnów. Tradycyjnie do omikrofonowania tom-tomów wykorzystuje się mikrofony dynamiczne, a głównym z powodów jest właśnie izolowanie sąsiednich dźwięków. Powinniśmy pomyśleć o tym w ten sposób: im większej liczby mikrofonów użyjemy, tym wyższy poziom przenikania dźwięków między nimi. Im te „przecieki” między mikrofonami są większe, tym mniejsza kontrola nad selektywnością dźwięku i trudnej dobrze zbalansować brzmienie całego zestawu perkusyjnego.

Ale jak to zazwyczaj bywa, każdy kij ma swoje dwa końce. W ostatnich latach wprowadzenie specjalnie zaprojektowanych niewielkich mikrofonów pojemnościowych sprawiło, że wielu inżynierów dźwięku uznało je za bardziej praktyczne i umożliwiło wykorzystanie znakomitej charakterystyki transjentowej konstrukcji pojemnościowych i dodatkowo bez ryzyka uszkodzenia ich ulubionego mikrofonu. Tak jak w przypadku każdego wyboru mikrofonu, słuchajmy i eksperymentujmy w celu znalezienia takiego rozwiązania, które sprawdza się najlepiej w naszym stylu muzycznym, czy w konkretnym utworze. Jeśli nadal rodzi się w nas pytanie, czy dla półkotłów lepszy jest mikrofon dynamiczny czy pojemnościowy, zapoznajmy się informacjami przedstawionymi przy okazji omawiania omikrofonowania werbla.

Hi-hat - pominęliśmy ten instrument ostatnim razem, ponieważ zazwyczaj dobrze ustawiona para mikrofonów overhead powinna bardzo wyraźnie odbierać przenikliwe brzmienie hi-hatu. Jeśli jednak uznamy, że hi-hat wymaga większej uwagi, możemy w takiej sytuacji ustawić pojemnościowy mikrofon paluszkowy w odległości około 10 -15 cm od hi-hatu i skierować go w dół na jego krawędź. W celu uniknięcia uszkodzenia mikrofonu powinien być on ustawiony po przeciwnej stronie i z dala od werbla.

Omikrofonowanie tom-tomu mikrofonem pojemnościowym

(Ilustracja powyżej: Mikrofon pojemnościowy PGA98D z gęsią szyją - naturalne brzmienie z wyraźnym atakiem.)

Sprawdzenie fazy sygnałów - zebranie zestawu perkusyjnego w całość

Gdy wszystkie mikrofony znajdują się już we właściwych miejscach, jest bardzo ważne, aby sprawdzić zgodność fazy sygnałów w poszczególnych kanałach. Zaniedbanie tego może spowodować uzyskanie nagrania o słabym brzmieniu. Bęben basowy będzie przenikać przez inne mikrofony znacznie częściej niż inne elementy zestawu, dlatego też warto zacząć od tego jako od punktu odniesienia.

Cały proces powinniśmy monitorować korzystając z pary słuchawek o wysokiej jakości i sprawdzając zgodność faz sygnałów w następujący sposób:

  1. Perkusista powinien grać w sposób, w jaki będzie to robić podczas nagrywania.
  2. Zwiększamy głośność bębna basowego.
  3. Zwiększamy głośność poszczególnych indywidualnych ścieżek i przełączamy ich fazę.
  4. Odsłuchujemy, które z ustawień brzmi „mocniej” lub „pełniej”.

Należy zwrócić szczególną uwagę na to, jak razem współbrzmią bęben basowy z werblem, ponieważ właśnie te instrumenty będą tworzyć szkielet rytmiczny. Równie ważne są też mikrofony overhead, ale już o mniejszym znaczeniu w odniesieniu do bębna basowego, jeśli korzystamy z techniki bliskiego omikrofonowania zestawu perkusyjnego podczas jego nagrywania. Wynika to z tego, że prawdopodobnie zastosujemy bardzo silny filtr dolnozaporowy względem sygnału overheadów na etapie miksowania. Blisko omikrofonowany bęben basowy oraz werbel samodzielnie zapewnią niezbędną energię, jaka jest im potrzebna w nagraniu.

Więcej na temat problemów zgodności fazowej oraz jak uniknąć ich korzystając z reguły 3 do 1

Znoszenie się sygnałów odwróconych w fazie ma miejsce, gdy dwa mikrofony odbierają tę samą falę dźwiękową, ale w strefach o odwrotnym ciśnieniu. Gdy konieczne jest użycie wielu mikrofonów, problemy zgodności fazowej mogą być zminimalizowane przez zastosowanie reguły 3 do 1. W przypadku korzystania z wielu mikrofonów ta reguła mówi, że odległość między mikrofonami powinna być przynajmniej trzykrotnie większa niż odległość między mikrofonem a źródłem dźwięku, które ma przechwytywać. W rezultacie dźwięk odbierany przez mikrofon umieszczony w większej odległości powinien mieć poziom przynajmniej o 12 dB niższy, niż poziom dźwięku z mikrofonu znajdującego się bliżej źródła. Takie postępowanie pozwala ograniczyć słyszalne efekty znoszenia się sygnałów odwróconych w fazie.

Podsumowanie

Kiedy wszystko zostało już powiedziane i zrobione, wiemy już, że rejestrowanie zestawu perkusyjnego jest dużym wyzwaniem. Wpływ akustyki pomieszczenia oraz użycie wielu mikrofonów do przechwycenia dźwięków o różnym charakterze wymaga dużego nakładu czasu, wiedzy i wytrwałości, aby uzyskać najwyższej jakości rezultaty. Pomimo tych wszystkich wyzwań, w świecie, gdzie przy użyciu tylko oprogramowania możliwe jest uzyskanie realistycznie brzmiącej ścieżki perkusji – brzmienie prawdziwego zestawu perkusyjnego może być właśnie tym, co odróżni twoje utwory od wielu innych.

Mamy nadzieję, że informacje zawarte w tym przewodniku będą stanowić bazę, która pozwoli na dalsze poszukiwanie własnych ustawień i brzmienia. Następnym krokiem jest oczywiście ostateczne zarejestrowanie i miksowanie całego zestawu perkusyjnego. Zważywszy na to, ile informacji zostało już tutaj opisanych, te zagadnienia zostaną przedstawione w innych postach.

Kolejna część: Nagrywanie perkusji: część 2 - Korekcja barwy znajduje się tutaj.

O autorze

Marc Henshall

Marc forms part of our Pro Audio team at Shure UK and specialises in Digital Marketing. He also holds a BSc First Class Hons Degree in Music Technology. When not at work he enjoys playing the guitar, producing music, and dabbling in DIY (preferably with a good craft beer or two).