Słownik


Charakterystyka częstotliwościowa:

Jest to zakres częstotliwości, od najniższej do najwyższej, jaki może odbierać mikrofon. Określa też ona czułość mikrofonu na poszczególne częstotliwości. Na przykład mikrofon może być bardziej czuły na pewne częstotliwości niż na inne. Zasadniczo wyróżnia się dwa typy:

  • płaska charakterystyka częstotliwościowa: wszystkie słyszalne częstotliwości (20 Hz – 20 kHz) są równo odbierane przez mikrofon. Jest to najbardziej odpowiednia charakterystyka w przypadku aplikacji, gdzie źródło dźwięku powinno być reprodukowane bez zmiany lub „koloryzowania” oryginalnego brzmienia, np. podczas nagrywania.
  • Ukształtowana charakterystyka częstotliwościowa: specjalnie dopasowana charakterystyka pod kątem wyeksponowania źródła dźwięku w określonych aplikacjach. Na przykład mikrofon może mieć większą czułość w paśmie 2 - 8 kHz w celu zwiększenia zrozumiałości wokalu w warunkach scenicznych.

 


Charakterystyka kierunkowości:

Charakterystyka kierunkowości mikrofonu określa jego czułość na dźwięki w odniesieniu do kierunku lub kąta, pod którym te dźwięki docierają. Inaczej mówiąc jest to sposób, w jaki mikrofon „słyszy” dźwięki dochodzące z różnych kierunków. Najbardziej popularnymi charakterystykami kierunkowości są: wszechkierunkowa, kardioidalna oraz superkardioidalna.


Charakterystyka płatowa (Lobar):

Mikrofon z charakterystyką lobar ma najwyższą możliwą kierunkowość. Płatowa (lobar) charakterystyka kierunkowa jest często określane jako: superkardioidalna / Lobar, lub hiperkardioidalna / Lobar, ale obie hiperkardioida i superkardioida są nieco mniej kierunkowe niż lobar. Charakterystyka kierunkowa lobar (Płatowa) jest możliwa do uzyskania tylko w konstrukcjach mikrofonowych typu shotgun.


Czułość:

Określa poziom sygnału elektrycznego, który powstaje w mikrofonie przy określonym poziomie ciśnienia akustycznego (SPL). W większości przypadków czułość jest mierzona przy poziomie ciśnienia akustycznego wynoszącym 94 dB (1 Pascal). Im wyższa czułość, tym „głośniejszy” mikrofon. Jest określana w jednostkach [mV/Pa] lub [dB/Pa].



Częstotliwość pracy:

Każdy mikrofonowy system bezprzewodowy transmituje i odbiera dźwięki na określonej częstotliwości radiowej, która jest określana jako częstotliwość pracy. Kluczowym aspektem podczas używania systemów bezprzewodowych jest wybór właściwej częstotliwości pracy. Nie można łączyć losowo wybranych częstotliwości RF, ponieważ mikrofony mogą konkurować ze sobą i w każdym systemie mogą wystąpić szumy, zakłócenia oraz/lub chwilowe zaniki sygnału (w skrajności całkowita utrata sygnału bezprzewodowego). W danym obiekcie nie ma możliwości używania dwóch systemów bezprzewodowych, które pracują na tej samej częstotliwości. W tym samym czasie nie można też używać dwóch mikrofonów bezprzewodowych z jednym odbiornikiem. Bardziej zaawansowane systemy zapewniają większy wybór częstotliwości pracy, elastyczność użycia oraz możliwość łączenia wielu odbiorników i nadajników do obsługi większej ilości użytkowników.


Decybel-dB:

Decybel (dB) nie jest jednostką miary taką jak metr, centymetr czy kilogram. Decybel jest porównaniem między dwiema wartościami i jest określeniem często używanym podczas pomiarów elektrycznych i akustycznych. Decybel jest liczbą, która oznacza stosunek między dwiema wartościami ilości takimi jak napięcie. W rzeczywistości jest to określenie proporcji logarytmicznej, której głównym celem jest zmniejszenie dużych zakresów wartości pomiarowych, do zakresu o wiele mniejszego i bardziej użytecznego. Formuła określania wartości w decybelach dla napięcia jest następująca; dB = 20 x log (V1/V2)


Diversity:

Odbiorniki mikrofonów radiowych określane jako „diversity” posiadają dwie oddzielne anteny, co pozwala na uzyskanie bardziej spójnego odbioru transmitowanego sygnału. Gdy sygnał bezprzewodowy odbierany jedną anteną będzie słaby lub pojawią się szumy, układ diversity przełączy odbiór na drugą antenę, dzięki czemu uniknie się obecności zaników sygnału oraz zakłóceń. Wszystkie produkty bezprzewodowe Shure posiadają odbiorniki z układem diversity w celu zwiększenia ich pewności działania w porównaniu do systemów non-diversity, które mają tylko jedną antenę.


Duża membrana:

Terminy mała i duża membrana są stosowane wobec mikrofonów pojemnościowych. Duża membrana ma średnicę przynajmniej 1 cala (2,54 cm). Mikrofony z dużą membraną są najczęściej stosowane podczas nagrywania wokalu, ponieważ dodają składowe harmoniczne do dźwięków, co sprawia, że wokal brzmi bardziej gładko. Mikrofony z małą membraną posiadają płaską charakterystykę częstotliwościową i bardziej naturalne brzmienie. Z tego też powodu są one bardzo popularne podczas nagrań instrumentów.


Dwukierunkowa:

Dwukierunkowa charakterystyka kierunkowości jest również określana jako „ósemkowa”. Mikrofon posiadający dwukierunkową charakterystykę kierunkowości odbiera sygnały z przodu oraz z tyłu mikrofonu, ale nie z jego boków (pod kątem 90 stopni). Najczęściej charakterystykę ósemkową posiadają mikrofony wstęgowe oraz mikrofony z dużą membraną.


Dynamiczny:

 

Mikrofony dynamiczne posiadają relatywnie prostą konstrukcję i z tego powodu są zarówno ekonomiczne, jak również wytrzymałe. Potrafią one odbierać sygnały o ekstremalnie wysokim poziomie ciśnienia akustycznego i są o wiele bardziej odporne na ekstremalne temperatury oraz wilgotność. Mikrofony dynamiczne do odbioru dźwięków wykorzystują membranę, cewkę głosową oraz magnes. Do tylnej części membrany jest podłączona cewka głosowa, którą otacza pole magnetyczne. Fala dźwiękowa porusza membranę wraz z cewką głosową znajdującą się w polu magnetycznym, co powoduje powstawanie prądu elektrycznego, którego parametry odzwierciedlają odbierane dźwięki.

 


EQ-Equalizer:

Korektor barwy (EQ) jest używany do kształtowania charakterystyki częstotliwościowej w celu uzyskania oczekiwanego brzmienia. Korektor barwy może wzmacniać oraz/lub tłumić energię (amplitudę) w określonych zakresach częstotliwości. Można go użyć do uzyskania płaskiej charakterystyki częstotliwościowej całego systemu lub też można go wykorzystać do kreatywnego kształtowania brzmienia określonego instrumentu.


Efekt zbliżeniowy:

Każdy mikrofon kierunkowy (np. kardioidalny, superkardioidalny) posiada efekt zbliżeniowy (proximity). Gdy mikrofon zostaje przybliżony do źródła dźwięku, następuje wzmocnienie pasma niskich częstotliwości, a co za tym idzie uzyskanie cieplejszego brzmienia. Profesjonalni wokaliści bardzo często korzystają z tego efektu. W celu sprawdzenia tego efektu należy przybliżać mikrofon do ust podczas śpiewania i odsłuchiwać, kiedy i jak zmienia się brzmienie.


Elektretowy:

 

Mikrofon elektretowy jest podobny w konstrukcji do mikrofonu pojemnościowego. Kapsuła mikrofonu pojemnościowego wymaga napięcia polaryzującego, które powoduje naładowanie elementów kondensatora. Elektret to materiał syntetyczny, który jest trwale spolaryzowany. Jest on przytwierdzony do płyty tylnej, co oznacza, że ten mikrofon nie wymaga zewnętrznego napięcia polaryzującego. Niemniej jednak, mikrofon elektretowy wymaga zasilania (za pośrednictwem baterii lub fantomowo) do zapewnienia pracy przedwzmacniacza. Te mikrofony są małe i podobnie do konstrukcji pojemnościowych są bardzo czułe i dają wyrównane, naturalne brzmienie.

 


Hiperkardioidalna:

Mikrofony z hiperkardioidalną charakterystyką kierunkowości posiadają jeszcze węższy zakres odbioru sygnału niż konstrukcje superkardioidalne i wyższy poziom odporności na dźwięki otoczenia. Jednakże w pewnym zakresie odbierają one także dźwięki z tyłu, dlatego też bardzo ważne jest właściwe umieszczenie monitorów odsłuchowych. Mikrofony hiperkardioidalne są najbardziej przydatne w przypadkach, gdzie jedno źródło dźwięku musi być omikrofonowane w bardzo głośnym środowisku. Są one najbardziej odporne na sprzężenia zwrotne.


Impedancja:

Określa ona stopień oporności układu elektrycznego dla przepływającego przez niego prądu zmiennego. Jest on mierzony w omach. Im mniejsza impedancja, tym więcej prądu może przepływać przez mikrofon. Impedancja wyjścia mikrofonu powinna być o wiele mniejsza niż impedancja wejścia mikrofonowego miksera.


Kardioidalna:

Mikrofony z kardioidalną charakterystyką kierunkowości cechuje największa czułość na dźwięki dochodzące z przodu mikrofonu i najmniejsza na dźwięki docierające z tyłu. To powoduje izolowanie niepożądanych sygnałów otoczenia i zapewnia zdecydowanie większą odporność na sprzężenia zwrotne w porównaniu do mikrofonów wszechkierunkowych. Ta cecha sprawia, że mikrofony kardioidalne są szczególnie użyteczne na głośnych scenach.


Kompresja:

Dostępne są następujące formaty kompresji sygnału cyfrowego:

  • AAC – format kompresji Apple
  • FLAC – format kompresji bezstratnej
  • Ogg – format kompresji Vorbis
  • MP3 – najbardziej popularny format kompresji
  • WAV – cyfrowy format audio bez kompresji i strat sygnału
  • WMA – format kompresji Windows
     

 


Kompresor:

Kompresor jest urządzeniem, które ogranicza zakres dynamiki sygnału audio. Najpierw określamy wartość progu granicznego. Gdy poziom sygnału audio jest większy niż ustalony próg graniczny, następuje ograniczanie jego wzmocnienia. Stopień stosowanej redukcji wzmocnienia zależy od ustawienia parametru proporcji (ratio). Na przykład z wartością parametru proporcji 2:1, wzrost poziomu sygnału wejściowego o kolejne 2 decybele powoduje wzrost sygnału wyjściowego tylko o 1 decybel. Obecność innych parametrów kontroli pracy procesora będzie wpływać na określone przetwarzanie sygnałów w takich aspektach jak: czas ataku, czas wybrzmiewania i wielu innych.


Mała membrana:

Terminy mała i duża membrana są stosowane wobec mikrofonów pojemnościowych. Duża membrana ma średnicę przynajmniej 1 cala (2,54 cm). Mikrofony z dużą membraną są najczęściej stosowane podczas nagrywania wokalu, ponieważ dodają składowe harmoniczne do dźwięków, co sprawia, że wokal brzmi bardziej gładko. Mikrofony z małą membraną posiadają płaską charakterystykę częstotliwościową i mają bardziej naturalne brzmienie. Z tego też powodu są one bardzo popularne podczas nagrań instrumentów.


Mikrofon dynamiczny:

 

Mikrofony dynamiczne posiadają relatywnie prostą konstrukcję i z tego powodu są zarówno ekonomiczne, jak również wytrzymałe. Potrafią one odbierać sygnały o ekstremalnie wysokim poziomie ciśnienia akustycznego i są o wiele bardziej odporne na ekstremalne temperatury oraz wilgotność. Mikrofony dynamiczne do odbioru dźwięków wykorzystują membranę, cewkę głosową oraz magnes. Do tylnej części membrany jest podłączona cewka głosowa, którą otacza pole magnetyczne. Fala dźwiękowa porusza membranę wraz z cewką głosową znajdującą się w polu magnetycznym, co powoduje powstawanie prądu elektrycznego, którego parametry odzwierciedlają odbierane dźwięki.

 


Mikrofon pojemnościowy:

Mikrofony pojemnościowe są bardziej czułe oraz zapewniają bardziej wyrównane i naturalne brzmienie. Do swej pracy wymagają zasilania. Wykorzystują one elektrycznie spolaryzowaną membranę oraz płytę tylną, które razem tworzą kondensator wrażliwy na dźwięki. Gdy fala dźwiękowa powoduje ruch membrany, wówczas zmienia się też odległości między membraną a płytą tylną. To różnicowanie odległości wiąże się ze zmianą pojemności kondensatora i w efekcie generuje sygnał elektryczny. Wszystkie mikrofony pojemnościowe muszą być zasilane: za pośrednictwem baterii umieszczonej w mikrofonie lub zasilania fantomowego.


Mikrofon wstęgowy:

Mikrofon wstęgowy jest typem mikrofonu pojemnościowego, który wykorzystuje wstęgę do odbioru dźwięków. Wstęga jest zwykle paskiem bardzo cienkiej przewodzącej folii. Jest on zawieszony między dwoma nabiegunnikami silnego magnesu. Jeden koniec jest uziemiony do nabiegunników, a drugi koniec jest odizolowany. Przy takiej konstrukcji sygnał elektryczny powstaje w momencie, gdy folia drga w silnym polu magnetycznym.

Mikrofony wstęgowe zasadniczo są dwukierunkowe. Odbierają one dźwięki z przodu oraz z tyłu mikrofonu, ale nie z jego boków (pod kątem 90 stopni).


MixMode:

Systemy osobistego monitorowania dousznego (IEPM) firmy Shure posiadają wyjątkową funkcję określaną jako MixMode. Stereo IEPM odbierają 2 niezależne kanały sygnału audio – jeden dla lewego ucha i jeden dla prawego ucha (tryb stereo). Funkcja MixMode sumuje sygnały i przesyła sygnał wynikowy do obydwu uszu (mono), ale pozwala kontrolować balans między tymi sygnałami. Tymi sygnałami może być miks zespołu oraz miks wokalu – funkcja MixMode pozwala ustalić proporcję między tymi sygnałami.


Obwód niesymetryczny:

Istnieją dwa typy obwodów wyjściowych mikrofonów – symetryczny i niesymetryczny.

Obwód niesymetryczny przesyła sygnał wyjściowy przy użyciu przewodu jednożyłowego (oraz ekranu). Przydźwięki z pobliskich przewodów sieciowych lub inne typy zakłóceń elektrycznych mogą w łatwy sposób przenikać do tego typu obwodu.

Będą one słyszalne i spowodują obniżenie jakości sygnału audio. W przypadku obwodu symetrycznego sygnał jest przesyłany za pośrednictwem dwóch żył (oraz ekranu). Sygnał w każdej z żył posiada ten sam poziom, ale ma odwrotną biegunowość (jeden sygnał jest dodatni, a drugi sygnał jest ujemny).

Zakłócenia elektryczne będą również przenikać do przewodu symetrycznego, ale na symetrycznym wejściu mikrofonu będzie wzmacniany tylko sygnał będący różnicą między tymi dwoma sygnałami, przy równoczesnym eliminowaniu tych składowych sygnału, które są takie same w każdej z żył. Audio-(-Audio)=Audio+Audio & Szum-Szum=0. W rezultacie takie działanie powoduje usunięcie zakłóceń elektrycznych z równoczesnym pozostawieniem silnego sygnału audio.


Obwód symetryczny:

Istnieją dwa typy obwodów wyjściowych mikrofonów – symetryczny i niesymetryczny. Obwód niesymetryczny przesyła sygnał wyjściowy przy użyciu przewodu jednożyłowego (oraz ekranu).

Przydźwięki z pobliskich przewodów sieciowych lub inne typy zakłóceń elektrycznych mogą w łatwy sposób przenikać do tego typu obwodu. Będą one słyszalne i spowodują obniżenie jakości sygnału audio. W przypadku obwodu symetrycznego sygnał jest przesyłany za pośrednictwem dwóch żył (oraz ekranu).

Sygnał w każdej z żył posiada ten sam poziom, ale ma odwrotną biegunowość (jeden sygnał jest dodatni, a drugi sygnał jest ujemny). Zakłócenia elektryczne będą również przenikać do przewodu symetrycznego, ale na symetrycznym wejściu mikrofonu będzie wzmacniany tylko sygnał będący różnicą między tymi dwoma sygnałami, przy równoczesnym eliminowaniu tych składowych sygnału, które są takie same w każdej z żył. Audio-(-Audio)=Audio+Audio & Szum-Szum=0. W rezultacie takie działanie powoduje usunięcie zakłóceń elektrycznych z równoczesnym pozostawieniem silnego sygnału audio.


Pojemnościowy:

Mikrofony pojemnościowe są bardziej czułe oraz zapewniają bardziej wyrównane i naturalne brzmienie. Do swej pracy wymagają zasilania. Wykorzystują one elektrycznie spolaryzowaną membranę oraz płytę tylną, które razem tworzą kondensator wrażliwy na dźwięki. Gdy fala dźwiękowa powoduje ruch membrany, wówczas zmienia się też odległości między membraną a płytą tylną. To różnicowanie odległości wiąże się ze zmianą pojemności kondensatora i w efekcie generuje sygnał elektryczny. Wszystkie mikrofony pojemnościowe muszą być zasilane: za pośrednictwem baterii umieszczonej w mikrofonie lub zasilania fantomowego.


Przetwornik:

Przetwornik dokonuje konwersji energii z jednej postaci na inną. W przypadku mikrofonu przekształca on energię fal dźwiękowych na sygnał elektryczny. Dwa najbardziej popularne typy przetworników to: dynamiczny oraz pojemnościowy.


Półkardioidalna:

Mikrofony z „półkardioidalną” charakterystyką kierunkowości to zwykle konstrukcje, które są montowane na płaskich powierzchniach. Odbierają one dźwięki w sposób kardioidalny tylko z półkuli znajdującej się nad powierzchnią montażową.


Sprzężenie zwrotne:

Podczas normalnej pracy każdego systemu nagłośnieniowego, dźwięki powstające w głośnikach mogą być odbierane przez mikrofon. Te dźwięki wracają do systemu, są wzmacniane i ponownie emitowane przez głośniki. Ponownie odbiera je mikrofon i cykl się powtarza. To zjawisko jest określane jako sprzężenie zwrotne lub też jako feedback. W określonych przypadkach może to powodować powstanie bardzo głośnego i ciągłego, „wyjącego” dźwięku.


Stała polaryzacja:

Kapsuła mikrofonów pojemnościowych (membrana i płyta tylna) wymaga napięcia polaryzującego do naładowania elementów kondensatora. Jeśli do płyty tylnej jest przymocowany elektret (syntetyczny trwale spolaryzowany materiał), nie jest konieczne dostarczenie zewnętrznego napięcia polaryzacyjnego. Niezależnie od tego elektretowy mikrofon pojemnościowy nadal wymaga zasilania (za pośrednictwem baterii lub fantomowo) w celu zapewnienia działania przedwzmacniacza.


Superkardioidalna:

Mikrofony o superkardioidalnej charakterystyce kierunkowości oferują węższy zakres odbioru sygnałów w porównaniu do mikrofonów kardioidach i większą odporność na dźwięki otoczenia. Jednak cechuje je też niewielki odbiór dźwięków bezpośrednio z tyłu, dlatego też ważnym jest właściwe umieszczenie takiego mikrofonu względem monitorów odsłuchowych. Mikrofony superkardioidalne są najbardziej odpowiednie w przypadkach, gdy musimy nagłośnić jedno źródło dźwięku w głośnym otoczeniu. Są też one bardzo odporne na sprzężenia zwrotne.


Szumy własne:

Szumy własne to typ szumów elektrycznych w systemie, który jest generowany przez sam system. Wszystkie elementy elektroniczne generują szumy własne, w każdym przypadku, gdy ich temperatura jest wyższa niż absolutne zero. Podczas ruchu elektronów powstają szumy. Zsumowane szumy elementów oraz obwodów, w których się znajdują, stają się częścią ścieżki sygnału audio i tym samym otrzymujemy szumy własne urządzenia. Podobnie, gdy łączymy ze sobą wiele urządzeń w system audio, otrzymujemy szumy własne systemu. Te szumy własne określają poziom szumu urządzenia lub systemu. Różnica między tym poziomem szumu a poziomem sygnału jest określana jako stosunek sygnał/szum.


THD:

Total Harmonic Distortion – Całkowite zniekształcenia harmoniczne są miarą tego, ile zakłóceń elektrycznych generuje urządzenie i są jednym z najczęściej określanych parametrów audio, może za wyjątkiem charakterystyki częstotliwościowej. W celu wykonania pomiaru fala sinusoidalna o określonej częstotliwości i pozbawiona składowych harmonicznych jest dostarczana na wejście testowanego urządzenia, a następnie odbierana przez urządzenie mierzące zniekształcenia. W oparciu o referencyjny poziom pomiarowy, urządzenie eliminuje częstotliwość użytą w teście i przesyła pozostały sygnał przez zestaw filtrów pasmowych, ustawionych pod kątem interesującej nas szerokości pasma (zwykle 20 Hz – 20 kHz). Wyodrębniony sygnał to szumy, włączając w to przydźwięki linii zasilającej AC lub inne zakłócenia, a także wszystkie zniekształcenia harmoniczne generowane przez to urządzenie.


Total Harmonic Distortion:

Total Harmonic Distortion – Całkowite zniekształcenia harmoniczne są miarą tego, ile zakłóceń elektrycznych generuje urządzenie i są jednym z najczęściej określanych parametrów audio, może z wyjątkiem charakterystyki częstotliwościowej. W celu wykonania pomiaru fala sinusoidalna o określonej częstotliwości i pozbawiona składowych harmonicznych jest dostarczana na wejście testowanego urządzenia, a następnie odbierana przez urządzenie mierzące zniekształcenia. W oparciu o referencyjny poziom pomiarowy, urządzenie eliminuje częstotliwość użytą w teście i przesyła pozostały sygnał przez zestaw filtrów pasmowych, ustawionych pod kątem interesującej nas szerokości pasma (zwykle 20 Hz – 20 kHz). Wyodrębniony sygnał to szumy, włączając w to przydźwięki linii zasilającej AC lub inne zakłócenia, a także wszystkie zniekształcenia harmoniczne generowane przez to urządzenie.


Typ przetwornika:

Przetwornik dokonuje konwersji energii z jednej postaci na inną. W przypadku mikrofonu przekształca on energię fal dźwiękowych na sygnał elektryczny. Dwa najbardziej popularne typy przetworników to: dynamiczny oraz pojemnościowy.


Wstęga:

Wstęga jest elementem mikrofonu wstęgowego, który przechwytuje dźwięki. Zazwyczaj jest to bardzo cienki pasek folii przewodzącej prąd. Jest on zawieszony między dwoma nabiegunnikami silnego magnesu. Jeden koniec jest uziemiony do nabiegunników, a drugi koniec jest odizolowany. Przy takiej konstrukcji sygnał elektryczny powstaje w momencie, gdy folia drga w silnym polu magnetycznym.

Mikrofony wstęgowe zasadniczo są dwukierunkowe. Odbierają one dźwięki z przodu oraz z tyłu mikrofonu, ale nie z jego boków (pod kątem 90 stopni).

 


Wszechkierunkowa:

Mikrofony z wszechkierunkową charakterystyką kierunkowości cechuje jednakowa czułość przy wszystkich kątach ich ustawienia. Oznacza to jednakowy odbiór dźwięków ze wszystkich kierunków. Z tego powodu mikrofony te nie muszą być ustawione w konkretnym kierunku, co jest szczególnie pomocne w przypadku mikrofonów lavalier. Wadą mikrofonu z taką charakterystyką jest to, że nie można skierować go w przeciwnym kierunku od niepożądanych źródeł dźwięków, takich jak kolumny PA, co może powodować sprzężenia zwrotne.


Zakres dynamiki:

Jest to różnica między najcichszym a najgłośniejszym dźwiękiem, który może odbierać mikrofon. Dwie skrajne wartości tego zakresu są szumami własnymi mikrofonu i najwyższym poziomem ciśnienia akustycznego, który mikrofon może odbierać. Jest on mierzony w decybelach (dB).


Zasilanie fantomowe:

Wszystkie mikrofony pojemnościowe wymagają zasilania fantomowego w celu zapewniania ich pracy. Napięcie 48 woltów (czasami 12 V) jest zazwyczaj dostarczane do mikrofonu z miksera za pośrednictwem przewodu mikrofonowego. Niektóre mikrofony pojemnościowe mogą być zasilane baterią umieszczoną w ich obudowie i dzięki temu nadają się do użycia z mikserami i kartami dźwiękowymi PC, które nie posiadają opcji zasilania fantomowego.


Ósemkowa:

Mikrofon z ósemkową charakterystyką kierunkowości odbiera sygnały z przodu oraz z tyłu mikrofonu, ale nie z jego boków (pod kątem 90 stopni). Najczęściej charakterystykę ósemkową posiadają mikrofony wstęgowe oraz mikrofony z dużą membraną.