Pozycjonowanie mikrofonu: Wokal

Podczas nagrywania wokalu z użyciem różnych technik można stosować mikrofony o różnych charakterystykach kierunkowości. Rozważmy nagrywanie chóru i grupy wokalnej. Gdy wokaliści stoją wokół mikrofonu wszechkierunkowego, dobrze przygotowani wokaliści mogą śpiewać tak, jak robią to na żywo: tworząc różne współbrzmienia głosów przez modyfikowanie głośności poszczególnych głosów oraz ich barwy. Dwa mikrofony kardioidalne ustawione tyłem do siebie mogą być użyte w takiej samej konfiguracji. Mikrofon wszechkierunkowy może być też użyty wobec jednego wokalisty.

Jeśli wokalista znajduje się w pomieszczeniu z wyraźną akustyką i pogłosem i chcemy, aby był on częścią naturalnego nagrania, mikrofon wszechkierunkowy oprócz bezpośredniego głosu wokalisty będzie również odbierać dźwięki akustyki pomieszczenia. Zmieniając odległość wokalisty od mikrofonu możemy zmieniać balans między bezpośrednim głosem a dźwiękami otoczenia.

Im wokalista jest bliżej mikrofonu, tym jest więcej bezpośredniego sygnału wokalu względem dźwięków otoczenia. Przy standardowym rejestrowaniu wokalu unika się obecności dźwięków otoczenia. W takim przypadku korzysta się z mikrofonów kierunkowych i dodatkowo izoluje się źródło dźwięku. Uzyskuje się to przez użycie specjalnych przegród okalających mikrofon z wokalistą lub też korzystając z innych metod ograniczania obecności dźwięków odbitych w pomieszczeniu. Należy pamiętać, że nawet statyw muzyczny może powodować odbicia dźwięków w kierunku mikrofonu. Mikrofon powinien być ustawiony tak, aby jego oś była skierowana między nos a usta. W takiej pozycji uzyskuje się najbardziej wierne i pełne brzmienie wokalu.

Chociaż mikrofon zwykle znajduje się bezpośrednio przed ustami wokalisty, nieznaczne przesunięcie go względem nich może pomóc w ograniczeniu zgłosek wybuchowych takich jak „p”, „b”, „d” lub „t”. Umieszczenie mikrofonu jeszcze bardziej poza osią lub użycie dodatkowego filtru pop może być niezbędne do pełnego wyeliminowania tego problemu. Chociaż przy profesjonalnym rejestrowaniu wokalu w wielu wypadkach odbywa się to w wytłumionych kabinach z użyciem pojemnościowych mikrofonów o charakterystyce kardioidalnej, z powodzeniem mogą być też stosowane inne metody jego nagrywania.

Na przykład wokaliści zespołów rockowych mogą czuć się mało komfortowo, gdy mają śpiewać
w ograniczonej przestrzeni, jaką jest kabina. Mogą oni śpiewać w głośnym otoczeniu wraz
z pracującymi monitorami odsłuchowymi. Jest to dla nich typowa sytuacja pracy na scenie, która wymusza na nich głośniejsze śpiewanie. Jest to trudne do odtworzenia przy użyciu słuchawek. Techniką, którą można z sukcesem wykorzystać w tej sytuacji, jest zaproszenie wokalistów do śpiewania w reżyserce. Jest to szczególnie wygodne w studiach, które posiadają tylko jedno pomieszczenie studyjne.

W tym środowisku pracy mikrofon dynamiczny o charakterystyce superkardioidalnej może być używany wraz z monitorami studyjnymi. Wokalista stoi przed monitorami i śpiewa razem z równoczesnym odsłuchiwaniem miksu sygnałów. Mikrofon superkardioidalny w dużym stopniu izoluje dźwięki emitowane przez głośniki, jeśli tylna oś mikrofonu jest utrzymywana między głośnikami,
a głośniki są skierowane na mikrofon (około 65 stopni z każdej strony jego tylnej osi).